آيا سرهاي مطهر در اثر گرمي هوا در مدت چهل روز بوي بد نگرفته و خشك نشدند؟ تازاندن اسبها قبل از جدا كردن سرها بوده يا بعد؟ آيا بدنهاي شهدا و اسرا را كاملا عريان كردند؟ حتي ... .

در اين سؤال سه پرسش مطرح شده كه به ترتيب به آنها پاسخ داده مي شود:
در مورد بو گرفتن يا خشك شدن سرها بعد از چهل روز بايد گفت: سرهاي مقدس شهداي كربلا سر معمولي نبودند كه بر اثر مرور زمان فاسد شوند ولذا مرور زمان نه تنها بر روي آنان اثري نداشت بلكه بر عظمت آنها روز به روز افزوده مي شد، و به اين مساله در تاريخ و روايات هم اشاره شده است كه براي نمونه به يك مورد اشاره مي شود: سهل ساعدي ميگويد: عازم بيت الله بودم كه در مسير راه خود به دمشق وارد شدم، ديدم تمام مردم شادماني مي كنند و...از دور سري نوراني و زيبا را بر نيزه ديدم كه احساس كردم لبخند مي زند و آن سر عباس بن علي(ع) بود سپس سواري را ديدم كه بر نيزه اش سر مبارك امام حسين(ع) را قرار داده بود آن سر شبيه ترين چهره به رسول خدا بود عظمتي پرشكوه داشت و نور از او ساطع بود... (بحارالانوار،ج 45،ص 127؛ العوالم، ج 17،ص427). علاوه بر اين به طور مكرر ذكر شده كه سر مقدس امام حسين (ع) در مناطق مختلف بارها قرآن تلاوت فرموده است (محرق القلوب، نراقي، ص 297؛ مقتل مقرم، ص 434، مهيج الاحزان، ص 276). حال چطور مي شود اين سرهاي مقدس را با افراد عادي مقايسه كرد.
در مورد اينكه اسب تاختن بر بدن امام حسين(ع) آيا بعد از جدا كردن سر بوده يا قبل از آن، بايد گفت كه اين مساله بعد از جدا كردن سر از بدن نازنين امام حسين(ع) بوده است چون بر طبق آنچه در روايات آمده شمر لعنه الله عليه وقتي سر از بدن امام جدا كرد، عمر سعد ملعون در ميان اصحاب خود ندا داد كه: كيست كه دعوت امير خود ابن زياد را اجابت كند و بر بدن حسين بتازد... (سوگنامه كربلا، ترجمه لهوف سيد بن طاووس، مترجم استاد محمد طاهر دزفولي، چاپ اعتماد، پنجم 1382،ص 249؛ مروج الذهب، ج 3، ص 62) معلوم مي شود كه اسب تاختن بر بدن امام بعد از جدا شدن سر آن جناب بوده است.
در مورد عريان شدن بدن شهدا، اين طور در مقاتل ذكر شده است:.. امام حسين فرمود جامه اي برايم بياوريد كه كسي در آن رغبتي نكند تا آن را زير جامه هايم بپوشم تا مرا عريان نكنند شلواري كوچك آوردند فرمود نه، اين جامه ذليلان است، پيراهن كهنه اي گرفت و آن را چند پاره كرد و زير لباسهايش پوشيد، چون به شهادت رسيد آنرا هم از تنش بيرون آوردند.( سوگنامه كربلا، ترجمه لهوف، ص 227-228؛ تاريخ ابن عساكر؛ بخش زندگاني امام حسين (ع)، ص 221؛ مناقب،ج 4، ص 109، المعجم الكبير، ج 3، ص 125، مثير الاحزان، ص 74). با اين حال ذكر شده با اينكه برهنه بود ولي شعاع نور جمالش مانع ديد انظار بود(بحار، ج 45، ص 57)

در مورد سوالات احکام، جهت اطلاع از آخرين استفتائات با دفتر مرجع تقليد خود در تماس باشيد