جستجوي جديد
تاريخ درج: 18\06\85
تعداد بازديد:
278
سوال :
از نظر شرع و قرآن و عترت چه ميزان و در چه محدوده هايي مي بايست زن از شوهر تبعيت کند و مرز آن تا کجاست و در چه مواردي عدم تبعيت زن موجب گناه است؟ راستش چيزهايي مثل عدم خروج زن از خانه بدون اجازه شوهر، عدم نذر زن از مال شوهر بدون اذن او و ... را شنيده ام مي خواهم بدانم اين احکام کلي است يا اگر شوهر با اين کار خود موجبات اذيت و آزار و حتي گناه زن را پيش آورد آيا باز هم تبعيت از او لازم است؟ و متقابلا مي خواهم بدانم آيا کاري هست که مثل اين چيزهايي که در مورد زن هست مرد هم مي بايست در مقابل زن انجام دهد که موجبات گناه او را فراهم کند؟
پاسخ : اهم موارد اطاعت از شوهر براى زن در موارد زير است:
      1- اگر مانع شرعى مانند عادت ماهانه و روزه‏دارى ندارد و شوهر درخواست هم خوابگى كرد واجب است اطاعت كند.
      2- اگر او را از رفتن به مكانى منع كرد واجب است اطاعت نمايد.
      در موارد مستحبات اگر حقوق شوهر با هر عمل مستحبى تزاحم پيدا كند بايستى‏آن عمل ترك و حقوق شوهر رعايت گردد البته در مورد حقوق زن نيز مساله به همين صورت است يعنى اگر حقوق زن با هر عمل مستحبى شوهر تزاحم پيدا كند بايستى‏آن عمل ترك و حقوق زن رعايت گردد.
      3- اگر زن بخواهد به سفر واجب مانند حج برود اجازه يا منع شوهر اثري ندارد و در صورت جمع بودن همه شرايط استطاعت زن بايد حج را انجام دهد و در اين صورت اجازه شوهر شرط نيست. همين طور براي ياد گرفتن واجبات ديني يا معالجه در صورتي که امکان آن در منزل فراهم نباشد زن مي تواند بدون اجازه شوهر از منزل خارج شود. همچنين براي فرار از خطر جاني و مانند آن.
      با توجه به آن كه هر اجتماعي هر چند كوچك , بايد داراي مدير و مسؤولي باشد, خانواده نيز - كه سنگ زيرين اجتماع و هسته اوليه آن است - از اين قاعده مستثني نيست و در نظام خانوادگي اسلام , مسؤوليت اداره و تأمين نيازمندي هاي خانواده , بر دوش مرد نهاده شده است ; ليكن اين به معناي حاكميت او بر زن نيست ; بلكه نوعي مسؤوليت است.
      در موارد زير خارج شدن زن از منزل نياز به اجازه شوهر ندارد:
       الف ) خارج شدن براي ياد گرفتن معارف و واجبات و محرمات ديني در صورتي كه در منزل امكان ياد گرفتن نباشد.
      ب ) خارج شدن براي معالجه بيماري در صورتي كه امكان معالجه در منزل نباشد.
      ج ) براي فرار از خطر جاني , مالي , آبرويي .
      د ) براي انجام واجبات عيني كه موقوف بر خارج شدن است مثل حج واجب يا نجات جان انساني .
       ه ) چنانچه ماندن در منزل باعث عسر و حرج غيرقابل تحمل باشد.
      و ) اگر در ضمن عقد ازدواج با شوهر شرط كرده باشد كه براي كار و امثال آن از خانه خارج شود و شوهر هم شرط را پذيرفته باشد.
      ز ) مجبور باشد براي تأمين مخارج و معاش از منزل خارج شود در صورتي كه شوهر قدرت بر تأمين مخارج ندارد و يا اگر قدرت دارد مخارج زن را ندهد.
      ولي بايد توجه داشت که موارد مذکور به عنوان قانون در شريعت بيان شده اند و در جايي که تفاهم و هم دلي و صميميت باشد در نظام خانواده نوبت به قانون نمي رسد. اصولا چنين قانون هايي در زندگي زناشويي هنگام اختلاف ها بيان مي شود تا هر يک از زن و مردي که با يکديگر ناسازگاري دارند ملزم به رعايت آن گردند و اختلاف شدت پيدا نکند. در غير اين صورت زن و شوهر يک روح در دو بدن هستند و از هر لحاظ غم خوار و دلسوز يکديگرند و چه خوب گفته اند که زن و شوهر شريک زندگي هم هستند و دو مونس و شريک غمخوار بيشتر به ايثار و راضي نگهداشتن يکديگر مي انديشند نه به حد و مرزهاي قانوني و وظيفه هاي خشک.
      ناگفته نماند اين كه در فرهنگ اسلام قوانيني براي تأمين نظر شوهر بيان شده است مبتني بر اصول روان شناختي مرد و زن است به طوري كه اگر نظر شوهر تأمين شود او احساس مسؤوليت بيشتر مي كند هر آنچه كه در توان دارد در اختيار خانواده اش مي گذارد و به تجربه ثابت شده زناني كه مدتي ناسازگاري شوهر را تحمل كرده اند و به شوهر ثابت كرده اند پاي بند زندگي هستند و براي خود شوهر نيز بارها اين تجربه اتفاق بيفتد كه در خانه آرامش بيشتر دارد و مورد اطاعت است. رفته رفته از هرگونه ناهنجاري و ناسازگاري و صرف وقت در بيرون از خانه كم مي كند و حتي با زياد شدن محبت و اعتماد به همسرش، مشكل عدم اجازه و سختگيري حل مي شود اما رسيدن به اين وضعيت مطلوب نياز به زمان و تحمل يك دوران دارد.
      بنابراين توصيه ما اين است كه به جاي تقابل و استفاده از حقوق متقابل در پي جلب محبت و اعتماد باشيد آن گاه است كه هر خواسته شما از شوهر دست يافتني است و او با ميل و رغبت هماهنگ با شما خواهد شد.
 

تا چه حد از پاسخ داده شده قانع شده ايد ؟ ()
 





اين سوال براي چند درصد افراد مطرح است ؟ ()
 



     








كليه حقوق اين سايت متعلق به نشريه الكترونيكي پرسمان مي باشد (نقل مطلب با ذكر منبع بلامانع است).