اگر فردي که عضو يک گروه از آمرين به معروف شده، بفهمد امر به و معروف و نهي از منکر به خاطر نگاه کردن و شنيدن منکرات در او اثر بدي مي گذارد و خود او را به فساد مي کشد، آيا بايد امر به معروف را ادامه دهد يا خير؟
همه مراجع: نهي از منکر متوقف بر نگاه با ريبه به زن نامحرم نيست، و بر هر مکلفي واجب است که از حرام اجتناب کند، به خصوص زماني که مبادرت به انجام فريضه نهي از منکر مي کند، ولي اگر فرد تشخيص دهد و يقين دارد که امر به معروف و نهي از منکر برايش ضرر و مفسده دارد، تکليف از او ساقط است.[ امام، توضيح المسائل، م 2791 و تحرير الوسيلة، امر به معروف، گفتار در شرايط وجوب، شرط چهارم، م 1 و 4؛ مکارم، توضيح المسائل، م 2414؛  صافي،  توضيح المسائل، م 2862؛ نوري، توضيح المسائل، م2789؛  خامنه اي، اجوبة الاستفتاءات، س 1068 و 1086 و 1087 و سايت، احکام موضوعي، امر به معروف؛ سيستاني، توضيح المسائل، ج1، م 2211؛ مکارم، استفتاءات، ج 2، س 1378؛ تبريزي، استفتاءات، س982؛ بهجت، توضيح المسائل، م 1608؛ فاضل، توضيح المسائل، م 2124؛ دفتر مراجع. ]
تبصره. نگاهِ اول اگر بدون قصد باشد و همچنين نگاه هاي قهري و اتفاقي، اشکال ندارد، ولي نگاه عمدي به غير از صورت و دست ها تا مچ جايز نيست، هر چند به قصد امر به معروف باشد.


کانال تلگرامی پرسمان: @porseman

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن