چه طور مي توان عدم ماديت خدا را اثبات کرد؟
موجود مادي چيزي است که به نحوي قابل لمس و احساس باشد و جايي را پر کند؛ مانند خورشيد، درخت و هوا؛ ماده محدود است و هر چه بزرگ باشد، باز هم پايان پذير است. وسعت عظيم ترين کهکشان ها، سرانجام انتهايي دارد و بزرگ تر از آن را هم مي توان تصور کرد. اما خداوند محدود نيست؛ بلکه کمال مطلق و بي نهايت است.
همچنين ماده مرکب است؛ يعني، از ذرات، اجزا، عناصر و اتم هايي ترکيب شده است و اين اجزا قابل تفکيک و تقسيم است و هر مرکب به اجزاي آن و به اين ترکيب نيازمند مي باشد و هر جزئي، از ديگر اجزاء بر کنار است.
اما در خداوند اين نيازمندي و غفلت راه ندارد؛ چون وي احاطه، علم و حضور مطلق است.
همچنين ماده قابل تغيير است؛ زيرا همه گياهان، جانوران، حتي خورشيد، درياها و کوه ها دائماً در حال دگرگوني اند. جانوران و گياهان، دوران رشد و فرسودگي و پژمردگي دارند. خورشيد هميشه در اثر احتراق ها و انفجارهاي عظيم، از وزنش کاسته مي شود. کوه ها تحت تأثير عوامل جوّي و فيزيکي تابش آفتاب، سيل، زلزلزله، سرما و... قرار دارند. اما در خداوند سبحان دگرگوني راه ندارد؛ چون نه خدا کمبودي دارد و نه گذشت روزگار و آمدن حوادث، در او تأثير مي گذارد تا او را ضعيف و فرسوده کند. اصولاً عوامل بيرون از ذات - که همه يکسره مخلوق خدا هستند- در او تأثير ندارند. در غير اين صورت او محکوم و متأثر از غير خود بود و اين با حاکميت مطلق پروردگار سازگار نيست.[ نگا: محمدجواد باهنر، معارف اسلامي، صص 16 - 18.]


کانال تلگرامی پرسمان: @porseman

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن