چگونه مي شود غم ها را در دل داشت و چهره اي خوشرو داشت تا مصداق حديثي شد كه مي فرمايد: « مؤمن غمش در دل و چهره اش خندان است.»( به مضمون)
روايتى كه مى گويد: شادى مؤمن در چهره او و اندوهش در دل است، در راستاى اين اصلى كلى است كه بايد جامعه اسلامى، جامعه اى سرزنده و بشّاش باشد، به گونه اى كه اهل ايمان بايد غم و اندوه خويش را در دل پنهان دارند و با تظاهر به شادى و شادمانى، زمنيه افسردگى و ملامت و اندوه جامعه را فراهم نياورند و تعادل روانى جامعه را به هم نزنند.
چون رسيدن به سرمنزل سعادت انسانى و الهى از ديدگاه اسلام تنها با داشتن جامعه اى بانشاط معقول و منطقى و به دور از هرگونه زياده روى و كوتاهى است، نشاطى كه با روح كلى حاكم بر تعاليم اسلامى هماهنگ بوده و از چارچوب كاملاً مشخص دستورات و آموزه هاى آن خارج نگردد و از نظر روانى نيز، اگر كسى با وجود غم و اندوه درونى خود را شاد و مسرور نشان دهد و تظاهر به شادمانى مى نمايد، اين عمل در خودِ وى نيز تاثير گذارده و از شدت اندوهش مى كاهد.
مخفى نماند كه از بررسى روايات و سخنان پيشوايان دين مى توان به اين نتيجه رسيد كه غم و اندوهى كه مورد ملامت و سرزنش واقع شده غم و اندوهى است كه در رابطه با دنياى فانى و امور دنيوى و كم و زياد آن مى باشد و اين اندوهى است كه اولياى الهى به تعبير قرآن كريم از آن پيراسته مى باشند: الا ان اولياءالله لاخوف عليهم و لاهم يحزنون آگاه باشيد كه دوستان خداوند، ترسى از آينده و غمى از گذشته ندارند، ولى غم و اندوهى كه به خاطر آخرت و دورى از اصل و حقيقت خود و نرسيدن به مقصد اعلاى انسانى باشد و نيز غصه اى كه به خاطر ارتكاب گناهان و آلوده كردن فطرت پاك خدايى و تيره كردن آينه تابناك و درخشان قلب و روح انسان است، مورد تحسين واقع شده و در روايات فراوانى آن را ستوده اند، از جمله در حديثى مى خوانيم: انّ الله يحب كل قلب حزين. خداوند هر قلب غمناكى را دوست دارد. ميزان الحكمه، ج 2، ص 401، ح 3812، چاپ دفتر تبليغات اسلامي.
و در حديثى ديگر آمده است: چه بسيار انسان هاى غمناك و اندهگين كه غم و اندوهشان شادى ابدى و جاودانه را بهره آنان مى سازد. ميزان الحكمه، ج 2، ص 401، ح 3813، چاپ دفتر تبليغات اسلامى.
البته بايد دانست كه اين نوع غم و اندوه بر خلاف نوع اول نه تنها باعث افسردگى و خمودى انسان نمى گردد، بلكه پشتوانه اى محكم براى نشاط و سرزندگى است، چون شادمانى و سرزندگى تنها با عوامل مادى به دست نمى آيد. بلكه عوامل معنوى و روحى نيز در تحقق آن تاثير بسزايى دارند و به همين دليل انسان هاى برگزيده و پاكى كه هماره از ترس آخرت اشكى ريزان و سينه اى سوزان داشته و در دورى از محبوب خويش ناله هاى شبگير داشته اند هرگز گرد و غبار دلمردگى و افسردگى بر چهره آنان ننشسته و سپاه خمودگى و كسالت روحى هرگز بر روح آنان خيمه نمى زد به شهادت تاريخ آنان از شاداب ترين و كوشاترين افراد جامعه بوده اند.
انسان مومن ممكن است در زندگي دنيوي اش سختي هاي بسياري را تحمل كند، ولي به خاطر ايمان و توكلي كه به خداوند دارد، در هر حالي با چهره بشاش در جامعه ظاهر مي شود و هرگز هراسناك نمي گردد و غم و اندوه مفرط بر او مستولي نخواهد شد.


کانال تلگرامی پرسمان: @porseman

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن