آيا بازگشت امامان به حيات دنيا و بحث رجعت همزمان ظهور است يا پس از شهادت مولايمان مهدي(عج)و چه كساني بازمي گردند؟ اصلا قضيه رجعت كه بايد به آن معتقد باشيم چيست؟
رجعت به معنى عودت و بازگشت است. در اينجا به معنى بازگشت به سوى دنيا مى باشد و در اصطلاح معنى رجعت از نظر علما و دانشمندان شيعه چنين است كه مى گويند، پيش از قيام قيامت در ادامه حكومت حضرت مهدى(ع) به ترتيب، دوران رجعت هر يك از ائمه هدا(ع) فرا رسد و جمعى از نيكان بسيار نيك از هر دوران و هم چنين بدكاران بسيار بد از هر زمان به دنيا بازگردند. نيكان براى ديدن دولت كريمه اهل بيت و رسيدن به آرزوى حكومت عدل و داد و بدكاران از براى عقوبت و عذاب دنيا كه سزاى اعمال خود را در اين دنيانديده اند.
امام صادق(ع) مى فرمايد: «ان الرجعه ليست بعامه و هى خاصه لايرجع الا من محض الايمان محضا او محض الشرك محضا؛ رجعت همگانى نيست بلكه خاص است و فقط كسانى به دنيا باز مى گردند كه مؤمن خالص يا مشرك محض باشند» V
رجعت خاص كه در دوران ظهور اتفاق مي افتد، دو مرحله زماني دارد مرحله اول مقارن با ظهور و قيام امام زمان(عج) اتفاق مي افتد و افرادي كه در گذشته زندگي مي كرده اند مانند برخي از اصحاب پيامبر(ص) وائمه(ع) به دنيا باز مي گردند واز اصحاب امام زمان(عج) مي شوند و حضرت را در قيامش ياري مي كنند.
مرحله دوم رجعت كه زمان بازگشتن ائمه(ع) به دنياست، هنگام رحلت امام زمان(عج) اتفاق مي افتد. اولين امامي كه با رجعت ايشان رجعت ائمه(ع) آغاز مي شود، امام حسين(ع) است. بنابر روايات، هنگام رحلت امام زمان(عج) امام حسين(ع) زنده مي شود و مراسم به خاك سپاري امام زمان(عج) را عهده دار مي شود و سپس حكومت را رهبري مي نمايد و مدت طولاني نيز حكومت مي فرمايد.(مختصر بصائر الدرجات، ص48) ائمه(ع) حكومت جهاني را كه امام مهدي(عج) ايجاد مي كند، به مدت طولاني اداره و ادامه فرمايند.
امام صادق(ع) مي فرمايد: « ما من امام الا و يكرّ في قرنه»؛ امامي نيست مگر آنكه در زمان خود رجعت مي كند.»(الايقاظ من الهجعه، ص 361، ح112)
دانشمند بزرگ شيعه، مرحوم سيد مرتضي علم الهدي عقيده بر رجعت از ديدگاه اماميه را چنين توضيح مي دهد: باور شيعه اماميه اين است كه خداوند متعال به هنگام ظهور امام زمان (عج) گروهي از شيعيان راكه پيش از ظهور آن حضرت از دنيا رفته اندبه اين جهان باز مي گرداند تا آنان به پاداش ياوري و همراهي و درك حكومت آن وجود مقدس نايل گردند. همچنين خداوند برخي از دشمنان آن حضرت را زنده مي كند تا از آنان انتقام گيرد، بدين صورت كه آشكار شدن حق و بلندي مرتبت پيروان حق را بنگرند و اندوهگين شوند.
نكته شايان توجه اينكه در روايات رجعت بر اين نكته تاكيد شده كه رجعت نسبت به مومنين امري اختياري است؛ امام صادق (ع) فرمودند هرگاه قايم (ع) ظهور كند ،در قبر به مومن گفته ميشود :اي فلان آقايت ظهور كرده است ،اگر خواهي به او ملحق شوي برخيز وملحق شوواگر خواهي كه در جوار كرامت پروردگارت بماني بمان.(ترجمه ميزان الحكمه ج4 ص1981)
در مورد رجعت مشركين وبدكاران در احاديث مطلبي كه دلالت بر اختياري بودن رجعت آنها باشد يافت نشد؛ ولي مي توان گفت كه رجعت آنها از روي اختيار نيست زيرا آنها در چنين منزلتي نيستند كه حق اختيار داشته باشند بلكه آنها بايستي طعم شكست وعذاب الهي را در همين دنيا بچشند گرچه برخلاف ميل وخواست آنها باشد.
براي مطالعه در اين زمينه ر.ك:آينده جهان(دولت و سياست در انديشه مهدويت)، رحيم كارگر


پرسمان را در پیام رسان های ایرانی سروش/ایتا/گپ به نشانی @porseman همراهی کنید

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن