در مورد حديث قرب نوافل و فرائض توضيح دهيد.( اينكه خدا گوش و چشم و زبان بنده مي شود يعني چه؟)
عبوديت وبندگي دردرگاه خداوند موجب ميشود تا بنده به مقامي برسد كه فناي محض شود و نور خداوند دروجود او جلوه گر شود به گونه اي كه مظهر اسما وصفات الهي شود و همان گونه كه آيينه عكس روبروي خود را نشان ميدهد و خودش ديده نميشود بنده اي كه به اين مقام برسد نيز تنها حكايت انوار الهي را ميكند و صاحب ولايت تكويني ميشود كه در حديث قدسي آمده است اي فرزند آدم من خداوندي هستم كه به چيزي مي گويم بشو مي شود تو مرا در آنچه ميگويم اطاعت كن به هر چيز بگويي بشو ميشود بنده اي كه به ايمن مقام در عبوديت نايل شده كه اطاعت محض از اوامر ونواهي الهي ميكند اگر به چيزي نگاه كند به ديد الهي است واگر ميشنود الهي است وتمام حركات وسكنات او براي خداست بنا بر اين دست او دست خدا وچشم او چشم خدا است ازسوي ديگر چون اين بنده در وجودش ظلمت تاريكي وشيطان راه ندارد ونور محض است احترام او احترام خداوند و اهانت به او اهانت به خداوند است چون در وجودش نقطه اي از خودي وجود ندارد كه به سبب ان بشود از باب مثال به او اهانت وبي اعتنايي نمود البته اين جايگاه مخصوص انبيا اوصيا واولياي مقرب درگاه خداوند است .


کانال تلگرامی پرسمان: @porseman

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن