هر زمان كه از انقلاب و بركات آن صحبت مي شود، به تغيير و تحول نقش اجتماعي زنان اشاره مي شود؛ اما از آن جا كه ما در دوران قبل از انقلاب نبوديم، نمي توانيم مقايسه يي بين اين دوره ها برقرار كنيم؛ در نتيجه برايمان ملموس نيست كه در آن زمان چه وضعيتي حاكم بود و چه چيزي باعث آن دگرگوني در روحيه ي خانمها و متقابلاً ديد جامعه نسبت به مسؤوليت پذيري خانمها شد. از طرف ديگر با گذشت اين زمان، هنوز هم شايد خانواده هايي وجود داشته باشند - بخصوص در بعضي از مناطق - كه نسبت به پذيرش اين مسأله ترديد دارند. به نظر شما چه طور مي توان بين اين رضايت خانواده و آن تكليف شرعي كه امام مطرح مي كردند - كه بر عهده ي زنان است در عرصه هاي اجتماعي شركت كنند - تعادل برقرار كرد؟
بله، نقش زنان در انقلاب زياد بوده است. پس از پيروزى انقلاب تا امروز هم واقعاً بانوان كشور در همه ى صحنه ها خيلى نقش داشتند؛ و اين حادثه ى خيلى بزرگ و شگفت آورى است. تصور من اين است كه بانوان در دوره ى پيش از انقلاب و در دوره ى آن رژيم، مورد ستم سياسى و فرهنگى بودند؛ بيش از آنچه كه در بعضى از خانواده ها ممكن بود مورد ستم قرار بگيرند. به جاى نقش آفرينى، آنها را به بيكارگى و به ابتذال سوق مى دادند. انقلاب حقيقتاً ميدانى باز كرد و خانمها بيش از آقايان در اين قضيه فعاليت و حماسه خلق كردند.
در پاسخ به اين سؤال كه دختران با خانواده هايشان احياناً ممكن است در اين زمينه ها مسأله يى داشته باشند، من تصورم اين است كه الان هم عمده ى خانواده هاى ايرانى - حالا نمى توانم ادعاى عموميت بكنم - كسانى هستند كه با مسائل كشور و مسائل انقلاب آشنايند، به آن علاقه مندند، به آن عشق مى ورزند؛ و اگر فرزندانشان بخواهند در فعاليتهايى كه آنها را در اين تلاش عمومى سهيم مى كند، به نحوى شركت كنند، خانواده ها از آن استقبال خواهند كرد. ممكن است يك خانواده تشخيصشان اين باشد كه اين دختر خانم اگر مثلاً درس بخواند، براى آينده ى كشور مفيدتر است؛ لذاست كه روى درس خواندن او تكيه مى كنند؛ بعد مى بينند فلان فعاليت اجتماعى با درس خواندن او منافات دارد، لذا از آن جلوگيرى مى كنند، يا نصيحت مى كنند كه در آن وارد نشود، يا به هر حال نوعى ممانعت ايجاد مى كنند. من گمان مى كنم آنچه وجود دارد - اگر وجود داشته باشد - از اين قبيل است؛ والاّ خانواده ها با فعاليت فرزندانشان قاعدتاً نبايد مخالف باشند.
فعاليتهاى گوناگون در جوانان شخصيت مى آفريند؛ شخصيت آنها را استحكام مى بخشد و آينده ى آنها را تضمين و روشن تر مى كند. توصيه ى من به خانواده ها اين است كه كمك كنند تا فرزندانشان در فعاليتهاى مناسب شركت بكنند. به دختر خانمها هم سفارش مى كنم كه خواست خانواده را يكسره به عنوان يك شى ء مزاحم تلقى نكنند. شما مثل فرزند من هستيد و من نصيحتى كه به شما مى كنم، از موضع يك پدر است. شما اين را از من بپذيريد كه اغلب اوقات تشخيص پدر و مادرها در اين كه چه چيزى براى اين جوان يا نوجوان مصلحت است و چه چيزى مصلحت نيست، از تشخيص خود آنها بهتر و روشن تر است؛ بدانيد كه آنها دلسوزند.
البته با پدر و مادرِ خودتان بحث كنيد. من توصيه مى كنم كه پدر و مادرها ميدان بدهند تا فرزندانشان با آنها بحث كنند؛ پدر و مادرها هم به خواست فرزندان و استدلالهاى آنها احترام بگذارند؛ اگر ديدند استدلالى دارند كه آن استدلال قابل قبول است، از آنها بپذيرند. من خيال مى كنم كه اين طريق، راه حل مناسبى باشد.
من به جوانان توصيه مى كنم كه در فعاليتهاى اجتماعى حضور داشته باشند؛ منتها مواظب باشند كه اين فعاليت اجتماعى، آنها را از درس خواندن دور نكند. در فعاليتهاى اجتماعى هم آن چيزهايى كه جنبه هاى دينى آن واضحتر است، آنها را مرجح بدارند؛ اين يك نكته ى بسيار مهمى است. آن جايى كه مى بينيد جنبه ى دينى و معنوى آن فعاليت اجتماعى واضح است، يقيناً بى ضررتر و يا كم ضررتر است؛ علاوه بر اين كه فوايد تلاش و فعاليت اجتماعى و شركت در فعاليت دسته جمعى را هم دارد. مثلاً فرض كنيد دو اردو وجود دارد كه شما مخيريد به اين اردو برويد يا به آن اردو؛ اين اردو مربوط به جمعى است كه جنبه هاى دينى بيشترى دارند، اما آن يكى كمتر؛ آن اردويى را ترجيح بدهيد كه جنبه هاى دينى بيشترى دارد. البته ممكن است هميشه دَوَران امر اين گونه واضح نباشد؛ مسلّماً تشخيص دقيق شما و كمك پدر و مادرتان را لازم دارد.


کانال تلگرامی پرسمان: @porseman

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن