علماي اخلاق روزه را به روزه عوام، روزه خواص و روزه خواص الخواص درجه بندي كرده اند، آيا اين امر دليل ديني دارد؟
آنچه علماى اخلاق فرموده اند، برگرفته از مجموع رواياتى است كه در اين زمينه وجود دارد. امام باقرعليه السلام درباره روزه «عوام» مى فرمايد: «روزه دار هر كارى انجام دهد، براى روزه او زيانى ندارد؛ اگر از چهار كار خود دارى كند: خوردن، آشاميدن، آميزش با زنان و فرو رفتن در آب».من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 107.
امام صادق عليه السلام در باره روزه «خواص» مى فرمايد: «هرگاه روزه دار بودى، بايد گوش و چشم تو در برابر كارهاى حرام و همه اعضاى تو در برابر كارهاى زشت نيز روزه دار باشد».بحار الانوار، ج 96 ص 292.
حضرت على عليه السلام در باره روزه «خواص الخواص» مى فرمايد: «روزه قلب و خود دارى از فكر گناه، برتر از روزه شكم و خود دارى از خوراك است».ر.ك: غرر الحكم و درر اللكلم.


پرسمان را در پیام رسان های ایرانی سروش/ایتا/گپ به نشانی @porseman همراهی کنید

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن