هدف از خلقت انسان و جهان چيست؟
بين انسان و خدايي كه داراي اسماي حسني است، رابطة وجودي برقرار است و اين رابطة وجودي هم با شعور و آگاهي او همراه است؛ يعني انسان فطرتاً خدابين و خداطلب است، به طوري كه اگر او را آزاد بگذارند ديني غير از اسلام را نمي‎پذيرد و هر چه غير از اسلام باشد تحميل شيطان مي‎داند.
شاهد اين مطلب آن است كه قرآن كريم، خدا را به عنوان هستي محض و بي‎نياز مطلق معرفي مي‎كند و مي‎فرمايد: «إن تكْفروا أنتم و مَن في الأرض جَميعاً فإنّ الله لَغنيّ حميد» ابراهيم/8 ولي براي آفرينش انسان هدفي قايل است و مي‎گويد: «وما خَلَقتَ الجِنّ و الإِنس إلّا لِيَعبدون» ذاريات/56هدف خلقت جن و انس عبادت كردن است و اين هدف غرض و غايت فعل است نه غايت فاعل. چون فاعل كه هستي صرف است منزه از آن است كه غايتي بيرون از ذات خود داشته باشد؛ زيرا وي غني محض است. ولي آفرينش انسان غايت و هدفي دارد و آن هدف، عارف شدن و عابد شدن انسان مخلوق است.
انسان چون موجودي واقعي است، نه اعتباري، معرفت و عبادت هم كه كمال حقيقي است نه اعتباري، مانند رياست كه كمالي اعتباري است نخواهد بود. درخت كمالي واقعي دارد، نمو مي‎كند؛ معدن كمالي واقعي دارد، رشد مي‎كند؛ حيوان كمالي واقعي دارد، انسان نيز كمالي حقيقي دارد و كمال حقيقي او عارف و عابد شدن او است، و معرفت و عبادت كمالي عيني است نه امري اعتباري؛ زيرا انساني كه خدا را شناخت و حضرتش را عبادت كرد، نظير كسي نيست كه رئيس مؤسسه‎اي يا مالك مالي شده باشد. هيچ وقت با پديد آمدن امور اعتباري روح آدمي كمال حقيقي حاصل نمي‎كند، بر خلاف معرفت و پرستش خداي سبحان كه مايه كمال حقيقي نفس انساني خواهد بود.
آية الله جوادي آملي،تفسير موضوعي قرآن ج 12 (فطرت در قرآن)


پرسمان را در پیام رسان های ایرانی سروش/ایتا/گپ به نشانی @porseman همراهی کنید

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن