در حال حاضر وقتي به مشاورين مذهبي مراجعه مي كنيم و علت حرمت استمنا را مي پرسيم جواب آنها اين است كه اين عمل از نظر جسمي باعث ضعف و نهايتا كوري چشم، بيشتر شدن قوس كمر، پوكي استخوان، ضعف جسمي، ازبين رفتن قواي جنسي، رنگ پريدگي و ... مي شود و از نظر روحي باعث افسردگي و عدم رضايت از مقاربت با همسر مي گردد. آنها مي گويند مثلا نزديك به هفتاد هشتاد درصد آنها كه خودكشي مي كنند يا در آسايشگاه هاي رواني بستري هستند اين عمل را مرتكب مي شده اند. حال آنكه از نظر پزشكي اثبات شده كه اين عمل از نظر جسمي آسيبي به بدن نمي رساند و تنها مشكل روحي كه به وجود مي آورد نارضايتي از همسر در حين مقاربت است كه آن هم براي فردي اتفاق مي افتد كه بيش از چهار بار در هفته استمنا مي كنند. از نظر محققين آسيبهاي استمنا كاملا برابر با يك مقاربت استاندارد است. ضمنا در خصوص اينكه هشتاد درصد بيماران رواني و آنان كه خودكشي مي كنند استمنا مي كرده اند هيچ چيز عجيبي وجود ندارد زيرا آمارها نشان مي دهند در حال حاضر حدود هشتاد درصد مردم به استمنا مبتلا هستند. حال دو سوال پيش مي آيد كه نيازمند پاسخگويي هستيم: اول اينكه چرا استمنا حرام است؟ (كه احتمالا تنها جوابي كه مي توان داد اين است كه علم بشر هنوز مضرات آن را كشف نكرده است).
دوم اينكه چرا مشاورين مذهبي از اين دلايل غير علمي استفاده مي كنند و چرا با علم پيشروي نمي كنند؟
در ابتدا گفتني است؛ دلايل حرام و حلال را حداقل بايد در سه زمينه بررسي كرد:
1. آثار جسمي
2. آثار روحي
3. آثار اجتماعي
با بررسي فراگير و واقع بينانه به خوبي مي توان به اين نتيجه رسيد كه استمنا در هر سه جهت آسيب رسان است. به طوري كه آسيب هاي روحي و رواني و هم چنين اجتماعي آن قابل اندازه گيري و پيش بيني نيست و چه بسا قابل جبران نباشد تا آنجا كه در نوع گفتگو، نگاه، روابط اجتماعي، و سستي بنيان خانواده و ... تأثيرات منفي فراواني خواهد داشت از اين رو دليل ما بر حرمت استمنا مضر بودن آن نيست اگر چه ضرر آفرين بودن ان راه ديگري جهت اثبات حرمت آن است بلكه دليل اصلي ممنوعيت آن رواياتي است كه از زبان اهل بيت و ائمه عليهم السلام نقل شده است و آن را با زنا برابر دانسته است و جكم به تحريم آن نموده اند لذا حتي اگر هم به بيان شما علم مضر بودن ان را اثبات نگرده باشد باز هم ممنوع است و نبايد به آن تن داد همان گونه كه هنوز علم نتواتسته است ضرر داشتن گوشت خوك و يا شراب و هزاران ماده مصرفي ديگر را به اثبات برساند. پس دليل اوليه ما بر ممنوعيت همانا براهين شرعي است . البته اگر ثابت شد كه اين عمل ضرر نيز دارد آنگاه به واسطه ي اينكه ضرر دارد نيز مي توان آن را ممنوع نمود ولي فعلا در صدد اثبات آن از اين راه نيستيمو به چند سطر بعد مي سپاريم.
نكته دوم مورد توجه محدوده ضرر است كه به ضرر جسمي خلاصه نمي شود . يعني تمام يافته هاي علمي به كشف سود و ضرر جسمي مواد مصرفي محدود مي شود ايا تا كنون شنيده و يا ديده ايد كه علم از تاثير غذا و يا عملي بر روي روح آدمي سخن بگويد؟ علم هرگز قادر به اظهار نظر در مورد تاثيرات روحي اين مواد و اعمال نيست كه شما از علم انتظار داشته باشيد تا تاثير استمنا را بر روي روح آدمي بيان نمايد اين انتظار دور از عقل است كه علم بتواند در مورد تاثير عمل و يا غذايي بر روي روح اظهار نظر نمايد.
دوست عزيز اين دو نكته ي كوتاه در مورد سوال اول شما فعلا كافي است تا شما ادعاي خود را در سوال دوم براي ما به اثبات برسانيد كه مشاورين مذهبي از دلايل غير علمي استفاده مي كنند. لطفا دلايلي كه مشاورين مورد نظر بيان مي كنند را براي ما ارسال نماييد تا تك تك آنها را بررسي كنيم كه كدام يك علمي و كدام غير علمي هستند چون ما از ادله اي كه مد نظر شماست آگاهي نداريم و نمي توانيم در مورد آنها اظهار نظر نماييم .
بي ترديد بعد از بررسي ادله ي مورد نظر جواب سوال اول نيز روشن تر خواهد شد و ما در مورد سوال اول هم بهتر مي توانيم با هم بحث نماييم . لذا در يغ ننموده و هر چه زودتر آن دلايل را ارسال لا در خدمتتان باشيم به اميد آن روز خدا نگهدار شما
توجه داريد كه بعد از اين كه پي برديم ضرر دارد يا نه آنگاه مي توان به دليل دوم ممنوعيت نيز پرداخت چون تا ضرر آن ثابت نشود نمي توان اظهار نظر نمود تا آن زمان چشم براهيم.


پرسمان را در پیام رسان های ایرانی سروش/ایتا/گپ به نشانی @porseman همراهی کنید

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن