بعضي مواقع زياد شاد مي شوم و به نظر روانشناسم زياد هستم در عين حال بعضي مواقع دلشوره و پريشاني ناگهاني و بي مورد در دلم ايجاد مي شود. به نظر شما من از لحاظ رواني متعادلم براي اين كه متعادل شوم چه كار بكنم؟
انسان از نظر خلقي و عاطفي معمولاً يك حالت يكنواخت ندارد. همه انسان ها كم و بيش دوره هايى از غمگينى و افسردگى را تجربه مى كنند و اين امر طبيعى است. و علت آن هم گاهى معلوم و شناخته شده است؛ مثل وقتى كه انسان عزيزى را از دست بدهد، شكست در بعضى از امورات زندگى، مورد تمسخر و استهزا قرار گرفتن، زندگى كردن در غربت و دور از خانواده و... و گاهى اوقات علت غمگينى و افسردگى و بى نشاطى معلوم و شناخته شده نيست. چه بسا علت فيزيكي و شيميايى يا جنبه ارثى و يا عواملى محيطى مبهم دارد. در هر حال افسردگى از اختلالات خلقى شايع است و معمولاً شيوع آن در ميان خانم ها، بيشتر از مردان است؛ زيرا براى مردان زمينه برون ريزى ناراحتى ها فراهم تر است؛ اما زن ها معمولاً خود خورى مى كنند و زمينه بروز ناراحتى ها براى آنها كمتر فراهم مى شود. البته خداوند مكانيزم هاى جالبى، در وجود انسان قرار داده كه تا حد قابل توجهى، در تنظيم حالت خُلقى و عاطفى وى مؤثر است؛ از جمله اين مكانيزم ها خنده و گريه است. گريه و خنده، فوايد زيادى دارد كه از جمله آنها تنظيم حالات عاطفى و خلقى انسان است. گاهى با چند دقيقه گريه كردن، كاملاً انسان از ناراحتى ها تخليه مى شود و گاهى نيز با شركت در يك مجلس شادى آفرين (مثل جشن و عروسى) و يا با قرار گرفتن در جمع دوستان و شنيدن چند مطلب طنزآميز و شوخى هاى خنده دار، انسان تخليه هيجانى مى شود و نشاط پيدا مى كند (البته با رعايت موازين شرعي).
بنابراين تجربه كردن حالات غمگينى و افسردگى، تا حدود زيادى طبيعى است امّا اگر حالت غمگينى بيش از شش ماه طول بكشد و علايمى از قبيل كم خوابى (يا پرُ خوابى در بعضى افراد)، بى اشتهايى، كاهش عملكرد، عدم تمركز حواس، حالات پرخاشگرانه و... را به دنبال داشته باشد؛ روشن مى شود كه مشكل كمى بيشتر از حالت طبيعى است و بايد به روان شناس باليني، مشاور روان شناس يا روان پزشك مراجعه كرد. به كارگيرى راه كارهاى زير، براى مقابله با مشكل مطرح شده و درمان آن بسيار مفيد است:
1ـ اجتناب از تنهايى؛ سعى كنيد به جز مواقعى كه ضرورت دارد در تنهايى قرار نگيريد.
2ـ با افكار منفى خود مقابله كنيد يعنى هر وقت اين افكار به شما هجوم آورد به هر صورتى كه شده خود را از چنبره آن نجات دهيد مثلاً خود را به كارى مانند مطالعه يا هر كار ديگرى كه امكان انجام آن براى شما هست، مشغول كنيد و نگذاريد ذهن شما جولانگاه افكار منفى باشد.
3ـ به جنبه هاى مثبت خود فكر كنيد و سعى كنيد آنها را در يك برگه اى به صورت فهرست، ليست كنيد.
4ـ به جاى اينكه به كمبودها و عيب ها و ناكاميهاى خود فكر كنيد به موفقيت ها و آن امكاناتى كه در زندگى از آن بهرمند بوده و هستيد فكر كنيد به عبارت ديگر امكانات و شرايط زندگى ما مانند يك ليوانى است كه بخشى از آن پُر است و بخشى خالى و همه افراد اين چنين هستند سعى كنيد به آن بخش پُر فكر كنيد و از آن بهره ببريد و غصه آن نيم خالي را نخوريد چه اينكه از آنچه در اختيار داريد نمى توانيد بهره مند شوند، فرصتهاى زندگى را مغتنم بشمريد و از آنچه در آينده پيش خواهد آمد نگران نباشيد.
5ـ با افراد شاداب، فعال، اجتماعى، و متدين و در عين حال مثبت نگر معاشرت كنيد و از افرادى كه هميشه وقتى با آنها مواجه مى شويد از زندگى شكايت مى كنند، دورى گزينيد.
6ـ ورزش را جزء ضرورى ترين فعاليت هاى خود قرار داده هر روز حداقل نيم ساعت الى يك ساعت ورزش كنيد.(هر ورزشى كه مورد علاقه شماست)
7ـ هر چه مى توانيد قرآن بخوانيد و از مضامين بلند دعاهاى مأثوره از اهل بيت(ع) بهره بگيريد (فاقرؤوا ما تيسر منه)البته قرآن را با تأنى و توجه به معنا تلاوت كنيد.
8ـ از بيكارى و بى برنامه گى اجتناب كنيد و همه اوقات خود را به صورت منطقى پر كنيد.
9ـ براى برنامه ريزى اوقات شبانه روزى حتما با مشاور روان شناختى دانشگاه خود مشورت نمائيد يا از دوستان موفق خود كمك بگيريد.
10ـ به تغذيه خود خصوصا صبحانه اهميت بدهيد و هيچگاه بدون خوردن صبحانه مشغول كار يا مطالعه نشويد.
11- شناخت خود را نسبت به مسائل زندگي اصلاح كنيد؛ واقع بينانه به مسائل نگاه كنيد، همواره در ارزيابي موفقيت ها و شكست ها علل آن را جستجو كنيد و از خيالبافي و شانسي رخ دادن حوادث اجتناب كنيد. هيچگاه از شكست ها و ناكامي ها نهراسيد بلكه آن را سكوي پرش خود قرار دهيد.
12ـ هر وقت احساس دلتنگى مى كنيد حدود 10 دقيقه يك دوش آب ولرم بگيريد و در صورت امكان شنا كنيد.
13ـ به مسائل معنوى به ويژه نماز اول وقت اهميت فوق العاده بدهيد.
14ـ با توسل به اهل بيت(ع) از آنها بخواهيد كه شما را كمك كنند و همواره اميدوار به لطف و رحمت خدا باشيد.
ناگفته نماند كه در دوره عادت ماهانه معمولا تغييرات خلقي براي خانم ها به وجود مي آيد، بنابراين در اين ايام رعايت نكات زير بسيار مؤثر است.
- از انجام كارهاي سخت، بلند كردن اجسام سنگين، انجام كارهاي فيزيكي زياد و سنگين، حتي الامكان خودداري كنيد.
- رژيم غذايي متناسب با اين ايام داشته باشيد يعني غذاهاي مقوي مثل مصرف روزانه حداقل يك ليوان شير همراه با يك قاشق عسل يا 7 دانه خرما.
- استراحت بيشتر از ايام ديگر داشته باشيد.
- از برخوردهاي تنش زا و رفتارهايي كه ممكن است موجب كش مكش با ديگران مي شود پرهيز كنيد.
- رعايت مسائل بهداشتي.
- اعضاي خانواده و دوستاني كه با شما برخورد دارند بايد مراعات حال شما را بكنند لذا به صورت غيرمستقيم بايد متوجه باشند كه شما در شرايطي قرار داريد كه به تعبير قرآن كه مي فرمايد زنان در اين ايام مريض هستند مراعات حال مريض بشود.
با توجه به آنچه بيان شد، بي حوصلگي و كاهش علاقه به فعاليت اگر گهگاهي پيش بيايد امري طبيعي است و جنبه مرضي ندارد و نمي توان گفت نوعي بيماري است اما اگر ميزان آن زياد باشد مثل اينكه بيشتر اوقات اين حالت بر فرد عارض شود و آن قدر فراگير و طولاني باشد كه فعاليت هاي روزمره را با اختلال مواجه كند و علائم باليني ديگري نيز به همراه داشته باشد در اين صورت بايد به مشاور (روان شناس) مراجعه كرد تا به صورت جدي و براساس نشانگان به درمان آن پرداخته شود.


کانال تلگرامی پرسمان: @porseman

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن