بهار و نوسازي خويشتن! بازديد: 1810

فصل هاي سال هر كدام زيبايي خاص خودش را دارد اما در ميان چهار فصل زندگي، بهار يك زيبايي، طراوت، بالندگي و زندگي و سرزندگي ويژه اي دارد.

بارش باران حيات و رويش را در كره خاكي به ارمغان مي آورد رويش سبزه وگل وبرگ و شكوفه نشان آغاز مجدد زندگي طبيعت است. پيدايش سبزه و شكوفه، پوشش عرياني و زشتي و مرگ زمين است. چه زيباست آن زمان كه زمين خسته از سرما و برف و عرياني و سوزناكي، به سبزي و شكوفايي و زندگي مي نشيند و نشانه هاي حيات ديگر را به بار مي نشاند. چه زيباست آن هنگام كه شبنمبر روي لاله سرخ جاري مي شود و بلبل بر شاخساز به ستايش معشوق مي آغازد.

و چه زيباست زماني كه زمين فرارسيدن نوسازي را فرياد مي زند. اگر در كلام نوراني پيامبر رحمت(صلي الله عليه و آله) ديدار بهار، يادآوري رستاخيز سفارش شده است، هشدار زيبايي است.

اگر در سخن ائمه عليهم السلام در تفسير آيه شريفه «اعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ يُحْيِ اْلأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها ... ؛ بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش زنده مى گرداند به راستى آيات [خود] را براى شما روشن گردانيده ايم باشد كه بينديشيد.»(حديد/17) به زنده نمودن دل و جان انسانها، اشارت رفته است. چه پيام حيات بخشي است.

راستي اگر قرار مي شد كه انسان هاي گنهكار، نتوانند دوباره به خويشتن خويش برگردند و امكان نوسازي براي آنان مهيا نمي شد، زندگي چه سخت و طاقت فرسا مي شد و اگر نظام تكوين به هشدار پياپي بيداري و رويش و پوشش نمي پرداخت افسردگي و خستگي و سستي و غمزدگي، رمقي براي عاصيان و ناسيان باقي نمي گذارد.

چه بسيار كساني كه از گناه خسته شده اما از رهايي از آن نااميدند و چه بسيار آناني كه مشتاق بازگشت به خويشتن اند اما راه آن را نمي دانند. چه بسيار از خستگان و غمزدگان كه از خويشتن خويش دلزده و رميده اند وليكن رامش و آرامش را نجسته اند!!

آري، بهار كه آغاز زندگي طبيعت است، آغاز حيات جان و روان نيز هست. مي توان با بارش اشك ندامت، دل را آبياري كرد، هميشه حيات به آب نيازمند است و حيات معنوي نيز گريزي و گزيري از آن ندارد.

راه رسيدن به نوسازي خويش، از بارش باران چشم ها‌، از چشمه دل آغاز مي شود و هميشه با خود گفته ام كه تا چشمه دل نجوشد، چشم ها نبارد. اگر در كلام نوراني پيشوايان عليهم السلام آمده است كه چشمها نمي خشكد مگر اينكه دل ها قساوت يافته باشند و دلها قساوت پيدا نمي كنند مگر اينكه گناه فراوان شده باشد (ما جفت الدموع الا لقسوه القلوب و ما قست القلوب الالكثره الذنوب) پس بايد خشكي جان را با بارش اشك بر پهندشت گونه ها درمان كرد. آري اشك واژه ها مباركي است كه سرمايه زندگي رستگاران و وارستگان است كه باز بارها گفته ام: كه دل شستگان شايستگانند. تا به شستشوي خانه دل دست نيازيد و تا به آبياري مزرعه دل نپردازيد از برداشت در مرامي ديگر خبر نيست.

پس نخست گام نوسازي، بارش اشك ندامت و رويش جوانه هاي اميد به زندگي مجدد است كه در آموزه هاي ديني نااميدي بزرگترين گناه شمرده مي شود.

آري! نااميدي سلاح شيطان است تا راه بازگشت را ببندد. «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَميعًا؛ بگو اي بندگانم كه زياده بر خويشتن ستم روا داشته ايد از رحمت الهي نوميد نباشيد چرا كه خداوند همه گناهان را مي بخشد كه او آمرزگار مهربان است.»(زمر/53)

اگر راهي جهت عبور از آلودگي و روشي براي پيراستن جان وجود نمي داشت احساس گناه غالب مي شد و موجب افسردگي رواني مي شد و چه بسا زمينه اقدام به گناه بيشتر را فراهم مي كرد.

در قرآن كريم و روايات متعدد از معصومان، توبه از گناه بسيار سفارش شده است و توبه حقيقي را به منزله پيراشته شدن از همه آلودگي ها شمرده و حتي در برخي تعابير زيبا آمده است كه بديها را در توبه حقيقي به خوبي ها تبديل مي سازند. يعني نه تنها خداوند متعال با توبه بديها را مي پوشاند: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ؛ اي مؤمنان به درگاه خداوند توبه اي خالصانه كنيد چه بسا پروردگارتان گناهان تان را از شما بزدايد. بلكه با بازگشت صحيح خداوند بديها و زشتي ها را به نيكي مبدل مي سازد.» (تحريم/8)

«إِلاّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحًا فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللّهُ غَفُورًا رَحيمًا؛ مگر كسي كه توبه كند و ايمان ورزد و عملي صالح پيشه كند كه اينان كساني هستند كه خداوند سيئات آنان را به حسنات بدل مي كند.» (فرقان/70)

بي ترديد براي نسل امروز اين پديده بيشتر باوركردني است چرا كه خود مي بينند زباله ها و دورانداختني زيانبار خانه ها را با بازيافت، به كالاي فروشي و قابل استفاده تبديل مي كنند و آن زباله كثيفي كه اگر چند روزي جمع آوري نشود جان و حيات را براي انسان ها و موجودات ديگر تهديد مي كند و آسيب مي رساند و به وسيله اي قابل استفاده تغيير كرده كه براي تهيه آن بايد هزينه پرداخت ... .

آري اگر انسان با آب توبه به نوسازي خويش بپردازد و با اشك ندامت موجب رويش روح بندگي و عبادت گردد چرا كه عارفان و عالمان راه يافته و واصل بسيار گفته اند: پيراستگي از بديها و گناهان آن گاه آراستگي به خوبيها و عبادات و سپس وارستگي و رستگاري.

پس جان هاي آلوده به گناه اميدوار باشند كه راه نوسازي شخصيت خويش، با بازگشت از بديها و زشتي ها و آلودگي هاست و بارش باران اشك بر عرصه دل و چهره جان و گونه ها موجب رويش،‌ جوانه اميد و طراوت و شادابي باطني و حقيقي و حيات طيبه خواهد شد و آراستگي به بندگي، شرط استمرار و دوام آن حيات طيبه است.

زندگي تان هميشه بهاري باد، سرسبز، پربارش و بانشاط و اميد ... .

نظر شما راجع به اين مقاله

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
     نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               
     ارسال براي دوستان :
     نشاني ايميل: