خانه> قرآن و دانشجو >627


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
قرص شب امتحان (تار...
پيامدهاي خودارضايي...
احضار روح با نعلبك...
نظرات مقاله «پيامد...
همجنسگرايي، علل و ...
هولوكاست چيست؟
عجم، دشمن اهل بيت؟...
گناهان كبيره
علامت قبولي توبه
چگونه از ياران اما...
چشم چراني، آثار و ...
رابطه دختر و پسر
تقويت اراده در انج...
احكام نماز و روزه ...
اخلاق پيامبر (4) -...
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
نقش قرآن در زندگي ...
شوخي هاي پيامبر
جلسه خواستگاري
...

لیست کتب اداره مشا...
چه كنم گناه نكنم؟!
چگونه با تقوي شوم
همه شرايط وضو
دفتر 30 پرسش ها و ...
اثر بيدار ماندن بي...
دوستي با نامحرم در...
گرايش دختران آمريك...
چرا فقط بي حجابي! ...
شيوه هاي کنترل نفس...
اگه روسري خود را ب...
ايميل هايي از شيطا...
چرا جنگ را ادامه د...
جايگاه و ارزش نماز...
اخلاق پيامبر(2)- م...
خاطره اي جالب از ز...
موي بلند و وضو
مهارت ارتباط مؤثر ...

آمار سایت


تعداد مقالات:
2199

بازدید مقالات:
7501256

بازدید سوالات:
2628900



استغاثه به امام زمان(عج) بازديد: 4461

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


 

سيد فاضل متبحر سيد علي خان حويزي نقل كرده كه مردي از همشهريان ما به نام شيخ قاسم كه مرد با ايمان و باتقوايي بود و بارها به حج مشرف شده بود برايم گفت: در يكي از سفرها كه با قافله مي‌رفتم در منزلي از منازل پياده شديم من در گوشه اي خوابيدم. ولي وقتي قافله حركت كرد مرا بيدار ننمودند. من هم كه از خواب طولاني بيدار شدم كسي را نديدم و دانستم قافله زياد از من دور شده است و من نمي‌دانستم كه از كدام طرف بروم به ناچار به يك سمتي متوجه شدم و به آواز بلندي فرياد مي كردم  «يا اباصالح» و منظورم از اين جمله استغاثه به حضرت صاحب‌الامر(عليه السلام) بود زيرا مرحوم سيدابن طاووس رحمه الله در كتاب «امان» نوشته كه اگر كسي در جايي گم شود و بگويد «يا اباصالح» حضرت به فريادش مي‌رسد. لذا من هم فرياد مي‌زدم و حضرت را براي نجات خود مي طلبيدم.

در همين اثنا ناگاه سواري را ديدم كه در لباس عرب‌هاي بدوي است. وقتي نظرش بر من افتاد فرمود: از قافله حجاج عقب مانده اي؟ عرض كردم: آري! فرمود: پشت سر من سوار شو تا تو را به قافله برسانم. من هم سوار شدم ساعتي نكشيد كه به قافله رسيديم.

وقتي كه به نزديكي آنها رفتيم مرا پياده كرد و فرمود: برو در پي كار خود. من عرض كردم: تشنگي مرا اذيت كرده است. آن عرب از زين شتر خود مشك آبي بيرون آورد و مرا سيراب نمود. شيخ قاسم آنگاه مي‌گويد: سوگند به خداوند متعال كه آن لذيذترين و گواراترين آبي بود كه در مدت عمر آشاميده بودم. سپس رفتم و به قافله ملحق گرديدم. يك مرتبه ملتفت شدم. ديدم كه آن عرب از نظرم ناپديد شد و ديگر او را نديدم.



نظر شما راجع به اين مقاله

 
  نظرات ساير كاربران

       ناشناس : با تشکر از اقای دکتر ما توی اینترنت دنبال اسم شما می گشتیم که این صفحه رو دیدیم و از مطالب جالب شما استفاده کردیم . سلامت و موید باشید . یکی از بیماران که به تازگی زانوشو شما جراحی کردید . خدا قوت

       - : روحی له الفداء ...

       Mehrdad : سلام به نظرم بايد منبع رو هم مي زديد.

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها